You’ll be home for Christmas

Merry-Christmas-christmas-32790266-1920-1080

Bericht uit Brooklyn | door Nico Epskamp

‘You’ll be home for Christmas”. Zei de federale rechter op 12 november 2013 tegen een Roemeen. Hij was net veroordeeld tot ‘1 jaar plus 1 dag’. Die ‘plus’ geeft recht op 15 procent ‘goodtime’. Bij 1 jaar heb je dat niet. Gearresteerd op 11 januari 2013, zou dat betekenen dat de deur dan op 25 november open zou gaan. Terug naar Roemenie.

25 November kwam en ging. Gebeurde niks. Zowel de ‘counsellor’ als de ‘case manager’ van de afdeling konden of wilden niks zeggen. We schreven begin december een brief naar de Judge. Die antwoordde snel. Zei dat hij op vrije voeten zou moeten ZIJN en ondernam actie. Het administratieve hoofd van de afdeling melDT drie dagen later dat ‘ de papieren binnen zijn’. Roemeen gaat naar het kantoortje. Tekent de papieren van vonnis en ontslag uit hechtenis.

Kerstmis nadert met rasse schreden. Helaas. Niet opgehaald door de ‘uitzetpolitie’.
Maar….op 26 december wordt zijn naam geroepen. Hij kan vertrekken! Met een grote smile de deur uit. In verwachting naar het vliegveld te worden gebracht.

Ik ben nieuwsgierig naar procedures zoals deze. Wat gebeurt er zo al? Ik heb contact met zijn vrouw in Roemenie. Email in de bajes is fantastisch. Na tien dagen komt het bericht. Hij zit in een Immigratiecenter, een ICE. Er moet een procedure gevolgd worden. Op 7 februari 2014 komt ZIJN email. Hij is thuis. Zes weken na tweede kerstdag. Hoezo, een beetje rompslomp?

In het MDC was hij op 26 december opgewacht door ICE Officers. Beambten van het immigration center. Die brengen hem naar een van de vijf Immigration Detention Centers in New York. Daar werd de intake gevolgd. Even later zit ie weer in een

Er worden vragen gesteld over zijn familie- en andere omstandigheden. Of ie het land wel wil verlaten (?). Zo ja, tekenen maar. Zo niet, dan kun je eindeloos wachten. Bij: Ja ik wil – moet je voor een rechter verschijnen. Dat kostte 13 dagen in dit geval. Daarna wordt contact gelegd met het Roemeense Consulaat voor checken identiteit. Hij had een paspoort. Scheelde weer een paar weken. Zo kon hij na zes weken vertrekken.

Er zijn heel veel emigratieverhalen. In komende stukjes zal ik de liefhebber trakteren op deze ‘hoofdpijndossiers’, zoals Staatssecretaris Fred Teeven voor Onleefbaar Nederland deze noemt. In de USA zijn er miljoenen hoofdpijndossiers.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *