Waarom het allemaal zo lang duurt (2)

Iedereen heeft recht op een ‘speedy trial’. Een ‘snel proces’. Binnen 70 dagen na de aanklacht/dagvaarding. Dat gebeurt nooit. Die periode wordt onmiddellijk uitgebreid. Het bewijsmateriaal van de overheid is niet paraat. De zaak te groot. Judge Sullivan: “Denk maar aan deze 70 daagse periode als een klok met 70 …

Lees verder…

Nieuwe regelgeving war on drugs

Nico Epskamp, inmiddels ruim twee jaar achter Dominicaanse en Amerikaanse tralies, noemt de ophanden zijnde regelgeving breaking. Dat is het vooral als hij vroeg of laat in het beklaagdenbankje zit en opeens heel andere straffen hoort eisen. Nu is, in zijn geval en naar zijn zeggen, elke straf absurd, maar …

Lees verder…

Nico Epskamp en het waarom… (1)

‘WAAROM DUURT HET TOCH ZO LANG EER JE IETS WEET’?, is de vraag die veel uit Nederland komt. Veertien maanden in de USA en nog steeds niks. Hoe kan dat? In de volgende afleveringen van dit feuilleton zullen de verschillende juridische procedures, de wendingen en de vertragingen aan bod komen.

Boekentip van Nico: John Grisham – The Racketeer

Wie op een vrolijke manier meer te weten komen hoe het- heel aparte- Amerikaanse rechtssysteem in elkaar steekt, die kan ik ‘The Racketeer’ van John Grisham aanbevelen. Door de ogen van een veroordeelde advocaat die -onwetend- hand- en spandiensten verleende aan een criminele organisatie, leidt Grisham je door de rechtsprocedure, …

Lees verder…

Een dag naar de rechtbank (3)

Een Marshall komt de ‘tank’-gang in. ‘Martinez Luis!’. ‘Yeah. Here’. Een Latino staat op. Steekt zijn handen door het luik in de deur. Handboeien worden omgedaan. Marshall arm gaat omhoog voor het oog van de alziende camera. Deur gaat open. Luis stapt uit. Richting een van de tientallen rechtszalen. Gebouw …

Lees verder…

Een dag naar de rechtbank (2)

De bus rijdt het gebouw uit. Draait naar rechts. Veel witte overheids-Fords staan geparkeerd met front richting gebouw. Aan het eind van de straat gaat het hek open. Bus draait naar links. Geen florissante buurt. Vervallen industrieterrein. Extra mistroostig in regenachtige kilte.

Een dag naar de rechtbank (1)

Vijf uur ’s ochtends. Je voelt een hand lichtjes schudden aan je -bedekte-been. Je slaat je ogen op. ‘ Court’, zegt de Nightwatch, lijst in de hand. Naar de Rechtbank dus. Ok. Rustig opstaan. Naar de douche. Tandjespoetsen. Kakhi uniform aan over de ‘thermal top’. Kopje koffie. Teevee op een …

Lees verder…

Jump the nigger

Ik was laatst naar de rechtbank in gezelschap van een welbespraakte, goed onderlegde Afro-American. Veel gereisd over de wereld en tevens één van de honderd miljoen Amerikanen die de laatste 15 jaar gearresteerd werd ergens in dit aparte land.