Nico Epskamp, padvindertjes en de afluisterstaat

Mag ik uw gewaardeerde aandacht voor dit padvindersliedje?

America, America,
How can I tell you, How I feel?
You have given me many treasures,
I love you so.

America, America,
Land of hope and liberty,
Freedom rings from every mountain,
From sea to sea

door Ted Sluymer

Laat ik eens hypocriet beginnen, dacht ik. Het loopt tegen eind mei en er gebeurt helemaal niets met Nico in het verre USA. Ja, ik ben op vakantie geweest. Een weekje maar en ik had Nico al gewaarschuwd: ik neem alleen mijn tablet mee en ben afhankelijk van wifi. Geen punt, mailde hij terug,  jij hebt je rust wel even verdiend. Klopt. Veel privé sores, een overlijden en meer triviale zaken. Op een zonnig eiland las ik in alle rust een boek. Mijn liefde voor Amerika, toch al vacuüm opgeborgen, werd daar niet groter door.

Verklaren kan ik het niet (of misschien ook wel), maar sinds Nico ergens in Brooklyn in de gevangenis zit zonder enige adequate juridische bejegening, ben ik het Amerika, dat ik toch al zat was, helemaal zat. Amerika, het land met schijt aan alles. Amerika, het land dat normen en waarden in een raket zonder eindbestemming heeft afgeschoten. Amerika, het land dat niet dénkt zich alles te kunnen permitteren, maar zich alles permitteert zonder er bij na te denken. Welk boek ik lees? De afluisterstaat van Glenn Greenwald.

Het boek van Greenwald, deze maand pas uitgekomen, geeft een spannend verslag van het openbaar maken van de documenten die Edward Snowden had gekopieerd. Documenten die precies aangeven wat Amerika uitvreet. Een boek dat keihard bewijzen op tafel legt die laten zien dat de Amerikaanse trein geen remmen kent en in vliegende vaart over ons heen dendert. Een boek dat vooral afrekent met de naïeve gedachte van veel mensen dat controle toch prima is als je niets hebt te verbergen.

In het boek staan alinea’s waarbij je onmiddellijk aan Nico moet denken. Aan zijn situatie, ingegeven door steeds weer die Amerikaanse NSA die domweg doet wat ze goeddunkt. Het is een boek dat je regelmatig naar een stukje tekst laat staren omdat je het eigenlijk niet gelooft. Omdat je denkt te maken te hebben met een geciviliseerd land. Niet met een land dat zonder blikken of blozen de grondrechten van niet alleen mensen binnen Amerika, maar ook daarbuiten structureel schendt.

Terwijl padvindertjes hypocriete liedjes zingen, ga je ook meer begrijpen van de poppenkast van aanklagers als Preet Bharara, de man die Nico het leven azijnzuur maakt. Het boek laat de beerput die Snowden opentrok horizonbreed stinken. Wat mij betreft, wordt het tijd dat Nico uit de Amerikaanse shit wordt getrokken. Dan kan hij weer eens diep inademen bij een gezonde vaderlandse koeienvlaai. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *