Over de Grand Jury, de aanklacht en de onzin (deel 3)

Grand Jury roomdoor Ted Sluymer | 13 november 2013 – Al in december 2011, kort na de arrestatie in de Dominicaanse Republiek, oordeelde de Grand Jury dat er vervolgd kon worden. Aanklager Preet Bharara trok alle registers open. Wat hij echter bij de leden van de Grand Jury op het bord legde, ging niet alleen over drugs. Nee, die drugs waren er slechts om terroristische activiteiten mee te ontwikkelen.

Terroristische activiteiten? Het vliegtuig vloog onder Amerikaanse vlag, dat was de link met Amerika, meende Bharara, ook al zou het vliegtuig naar Europa vliegen. Geen enkele feitelijke relatie dus met Amerika, om nog maar te zwijgen over het feit dat Amerikaanse agenten dan menen arrestaties uit te mogen voeren in de Dominicaanse Republiek. Eigenlijk is het zoiets als je door Japanners wordt gearresteerd omdat je naar een Sony televisie zit te kijken…

Hoe dan ook, Preet Bharara wist de Grand Jury te overtuigen en ergens in december 2011 al wilden de Amerikanen de Engelsman Rawson Watson, de Libanees Nayef Mahmoud Fawaz en Nico Epskamp al arresteren om ze in de Verenigde Staten voor de rechter te slepen. Uiteindelijk duurt het zo’n elf maanden voordat Watson en Nico worden gearresteerd. De onzin van dit krankzinnige verhaal komt aan bod in deel 4.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *