Nico en de derde kerst

2013 Nico Epskamp feestweekwensdoor Ted Sluymer | 25 december 2013 – Vanuit de gevangenis in Brooklyn komt Nico’s wens voor iedereen die hem kent, over hem gehoord heeft, hem niet kent en nog nooit over hem heeft gehoord. Voor Nico is de buitenwereld al een tijdje iedereen. En vooral iedereen die vrij rondloopt. Abstracte getallen zijn soms griezelig en door één ander cijfer lijkt iets veel langer. Nico opgepakt in 2011, nu kerst 2013. Gevangenis 2011-2013. Nico opgepakt in 2011, paar dagen erbij, een nieuw jaar. Gevangenis 2011-2014. Het klinkt voor ons nét zo akelig als het voor Nico voelt.

Voor Nico  wordt het zijn derde kerst achter de tralies. Het dagelijkse contact heeft de band die wij als journalistieke collega’s hadden strak aangehaald. Dat gebeurt vanzelf als je alle ellende die iemand meemaakt op je mailbord krijgt. Aan de humor in de mailtjes begrijp ik hoe het gaat, ook al heb ik het idee dat hij zich soms flinker houdt dan hij zich werkelijk voelt. Vanuit de Nederlandse vrijheid, die dankzij de NSA ook inmiddels ook steeds meer wordt gekneveld, stuur ik mailtje optimisme en hou vol om een steentje bij te dragen aan het voorkomen dat Nico knakt, breekt, buigt of wat dan ook. Daar zit mijn angst, want het lijkt er steeds meer op dat de aanklagers daar op wachten.

Kerst 2013 is een rare kerst. Bij familie en vrienden van Nico komt hij in gesprekken over tafel tussen kalkoenen, konijnen of weet-ik-veel wat er allemaal wordt weggewerkt met de kerst. Dat drukt een stempel. Noem het maar de gevolgschade van wat er is gebeurd, maar vooral de gevolgschade van wat niet is gebeurd. Dat zit mij het meeste dwars. Het bijna achterlijke Amerikaanse rechtssysteem dat het mogelijk maakt om mensen zonder enig bewijs, want dat is inmiddels wel gebleken, gewoon vast te houden zonder adequate rechtsgang binnen een redelijke termijn. Dat is stuitend, daar kots ik van.

En dan 2014

Heel bewust heb ik alles rustig aangepakt. De gesprekken in november op verzoek van de aanklagers gaven mij heel voorzichtig wat hoop. Je weet maar nooit, hoopte Nico mee. Maar de terreur duurt voort. Het maakt de aanklagers niet uit. Zij willen een veroordeling en liefst een loodzware. Een datum voor de trial is er nog niet. Het voortraject verloopt met een slakkengang. En al die tijd bleven we netjes. In de hoop dat…

Nee, we gaan niet in de rondte schoppen. We gaan wel vertellen wat we vinden, wat we constateren en nog veel meer. Veel feiten zijn verbijsterend, maar het is vooral beschamend. Beschamend hoe in een land dat freedom predikt diezelfde vrijheid slechts een schijnvrijheid is. Je mag buitenlopen zolang de Amerikaanse overheid het goedvindt. Als in een slechte film. Merry christmas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *