Obstruction of Justice

logo NE 300 kidnappedHet is natuurlijk om razend van te worden. Maar meer woede dan ik in me heb is al niet mogelijk. In de loop van de 16 maanden sinds ik naar New York gesleept ben. Niet goed voor mijn hart. Gechicaneer in dit rechtssysteem dat sommige idioten uitmaken voor ‘the best in the world’. Ammehoela. Een rechter die beslissingen neemt waartegen je NIET in beroep kunt gaan. Pas NADAT je veroordeeld bent. En dan kom je uiteindelijk weer terug bij dezelfde rechter. (Wat is het verschil tussen een federale rechter en God? De federale rechter DENKT dat-ie God is.)

‘Speedy trial”: binnen 70 dagen. Maar ‘de klok kan stilgezet worden als dat beter is voor de rechtsgang’. Stilzetten dus. Altijd. Het liefst tot er geen proces meer komt. Dat de verdachte maar bekent. Vanwege de extra hoge straffen na veroordeling door een jury. Of doordat aanklagers er niet voor terugdeinzen om extra aanklachten te formuleren om extra druk te zetten.

Er zijn 4500 plus federale wetten geformuleerd dus er is altijd wel wat te vinden bij een doorsnee Amerikaan. Daarom zitten er totaal 3 miljoen plus mensen of in de gevangenis of staan onder controle/supervision. Drie x vier(gezinsleden)= pakweg 12 miljoen Amerikanen die constant van doen hebben met het gevangenissysteem. Zeker de helft onnodig of wegens belachelijke aanklachtjes. Waar je als land trots op mag zijn. Ze doen maar. IK wilde niks en nooit te maken hebben met deze ‘Great Nation”. Nooit gewild. Tegen mijn wil, zonder procedure en ‘at gun point’ gekidnapped.

Er is een belangrijke getuige in de zaak die me vrijpleit. Die moet in Duitsland ondervraagd worden. Kan niet komen. Half augustus 2013 geopperd. Rechter kan deze ‘material witness’ niet weigeren. Hoewel ik nog moet zien of ie de getuigenis toelaatbaar zal achten in het proces….!

Er moet een brief geschreven worden. Via het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken naar de US-ambassade in Berlijn. Die het door moet sturen naar het Duitse Justiz Ministerium. Enzovoorts. Begin januari 2014 hadden aanklagers en rechter gekeken naar de brief die mijn advocaten-duo had opgesteld. Amerikanen trekken altijd een HEEL grote buitenland-broek aan maar weten in de praktijk weinig of niet van wanten. Gaan uit van hun eigen heiligheid. Die blijkt dan elders anders te zijn.

Brief gaat ergens medio februari naar Duitsland. Per diplomatieke post. Is op 10 maart nog niet aangekomen. Schijnt meestal een maand te moeten duren. Om hels van te worden. Aanklagers dreigden ergens me te betichten van ‘Obstruction of Justice’. Ik beticht hen bij deze maar. Een grote schande. ‘De klok is stilgezet’, zei Judge Sullivan. Ik hoop dat er voor mij een meter blijft lopen. Ergens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *