Passanten (2)

KS 1190 MDC 01De Verenigde Staten kent de ‘Supervised Release’. Heb je je straf uitgezeten, sta je onder toezicht van een Probation Officer, een reclasseringsambtenaar Amerikaanse stijl. Is ook ingevoerd in Nederland. Bij VI in bepaalde gevallen en tot het einde van de straf. In de US BEGINT die ‘supervision’ NA de gevangenisstraf en is opgelegd door de rechter. Ik heb gevallen gezien waarin tot VIJFTIEN (!) jaar supervised release werd opgelegd. Meestal is het drie tot vijf jaar.

Deze supervised release mag gezien worden als een ernstige verlenging/verzwaring van de straf. Het legt enorme beperkingen op. Zonder toestemming mag je de staat waarin je woont niet verlaten. Woon je in New York en de kinderen in Virginia dan is bezoek aan hen niet vanzelfsprekend. Elke twee weken moet je je melden. Met je plasje naar de dokter. Er wordt gecontroleerd op drugsgebruik zoals marijuana. Bedrijfje beginnen? Toestemming nodig van de Officer. Je kunt onverwacht thuis bezoek krijgen voor een alcoholcontrole. Moet je blazen. Bij overtreding KAN de probation officer rapport maken. Ga je terug naar de gevangenis. Legt de rechter een celstraf op. Uiteraard worden er enorme toeren uitgehaald om de supervisor zand in de ogen te strooien. Met meer en minder succes.

Onlangs vertrok mijn tijdelijke ‘bunky’ naar het zusje van het MDC in hartje Manhattan. Tot 6 maart kan hij daar de laatste tijd van zijn vier maanden extra doorbrengen. Hij was al een jaar (!) thuis geweest met een ‘electronic device’, een enkelbandje. En was dus begonnen aan zijn supervised release van vier jaar. Daar horen verrassingsbezoeken bij en tja, hij had wat gedronken. Hij moest blazen. Ingerekend en hup, terug de cel in. En slechts voor vier maanden.

Ken is een zeer deskundige weed-kweker. In zijn leuke huis met schuur in landelijk ‘Upstate New York’ bij de stad Albany heeft hij jaren gekweekt met zaden van het Cannabis College uit Amsterdam.(“You are way ahead of us”). Die schuur bracht zijn geld RUIM op. Een overvliegende heli met warmtedetectie merkte iets op. Zijn electra-rekening werd opgevraagd. Daar kwam de inval. Dat is zes jaar geleden. Gearresteerd en hij kon rekenen op een straf oplopend van 5 tot 40 jaar.

Zijn huis werd nagenoeg gesloopt op zoek naar het ‘grote geld’. Dat werd niet gevonden. Is er nog wel. Nu dus weer even terug in de bajes. Daarna kan hij beginnen aan een NIEUWE periode van vier jaar ‘supervision’. Opnieuw dus zich elke twee weken melden. Plasje doen. Verhaaltje vertellen. Iets verzinnen om het te bekorten of er onder uit te komen. Met een enkelbandje moet ie thuis zijn op bepaalde uren.

De vernielingen die het FBI-team- op zoek naar gestashed geld- hadden toegebracht, waren net weer weggewerkt. Handige man. Kok van beroep. Mooie vrouw en dito jonge dochter. Kreeg vier maanden extra. Had ‘slechts’ vijf jaar gevangenisstraf achter de rug. Omdat hij voorbeeldig had meegewerkt met de DEA. Had hen de ins-and-outs van de wietteelt verteld. Hoe je ongemerkt de benodigde spullen kon kopen.Toch nog tikkie-toe. Moet tot 6 maart zijn voorlopig laatste loodjes uitzitten in het MCC, het Metropitan Correction Center. In hartje Manhattan. Naast het beroemde gerechtsgebouw met de marmeren trappen. In de korte tijd dat ie hier zat deed hij zijn teeltervaringen uit de doeken. Had aandachtige toehoorders.

Er zijn tussen de 600 en 800 duizend mensen in de USA die ‘supervised release’ hebben. Enorme klus. Enorme werkgelegenheid. In de Senaat meldde Diana Feinstein dat ze terug wil naar het oude ‘parole’-systeem voor het merendeel van de gevangenen. Zou het toch te kostbaar zijn? Of onmenselijk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *