We hebben een jury!

door Nico Epskamp | In Nederland zijn er jaarlijks een dikke 50.000 strafzaken. Voor de politierechter en voor de meervoudige strafkamers van de 10 arrondissementen die het land nog heeft. Na een organisatorische herschikking. Gespecialiseerde rechters hebben er zitting. Negentig procent van de strafzaken is binnen 120 dagen kant en klaar afgehandeld. Klaar voor acceptatie of voor een beroep. Gemiddelde duur van een strafzaak zonder veel problemen en overtuigend bewijs: twee a drie uur. Laat het geheel een dag duren. Dan is de zaak duidelijk en klaar.

Maandag 23 februari is er tussen 10.50 en 17.30 uur in de rechtszaal van Judge Sullivan een JURY gevormd. Vijftig personen druppelden de zaal binnen. Werden toegesproken en gelezen door Judge vanaf een bundeltje papieren die 45 pagina’s telde. Alle kandidaat jurors hadden zo’n epistel. Vervolgens werden er 14 mensen willekeurig uuitgekozen en op de 14 stoelen gezet. Twaalf ‘gezworenen’ en twee reserves.

Vervolgens werden ze ondervraagd door heer Sullivan over werk, woonplaats, waar ze hun nieuws vandaan haalden, welke tv zenders ze bekeken, waar ze lid van waren. Hij ondervroeg 34 personen. De rest was al terug gestuurd naar de jury pool. Misschien voor een andere trial die later in de week begint. Dank voor deze uitermate belangrijke dienstverlening in dit aparte Amerikaanse strafrechtssysteem.

Intensieve arbeid voor de Judge. Die over uithoudingsvermogen energie beschikt. Nog minstens zes dagen te gaan. En als je de papieren heisa vooraf beziet… En dat tot het laatste moment discs worden overhandigd en slimme papiertjes moeten worden ondertekend… of niet. En dan komt er een jury uitspraak zonder nuances. Schuldig of onschuldig. De Judge bepaalt dan veel later aan de hand van een schema (‘mandatory minimum’) wat de straf dan zal zijn.

Lunch- en plaspauzes verder komt de schifting tot stand. De prosecutors wippen degenen die als ‘te liberal’ beschouwd worden, mijn advocaten Ira en Avrom degenen die als te conservatief en te bevooroordeeld overkwamen. Om kwart over vijf zaten er nog 14 dus. Twaalf vrouwen (!) en twee mannen. Plus twee mannelijke reserves. De twaalf zijn merendeels afkomstig uit de Bronx, een paar uit Manhattan en ook uit Westchester.

Ze mogen met niemand over de zaak praten. Niet op het internet gaan zoeken en dus niet deze site tegenkomen… Komt dat uit dan moet alles overgedaan worden. Aan het einde van de rit wordt de jury de beraadslagingen ingestuurd met alweer een toespraak van nu 60 pagina’s. En de wet wordt uitgelegd. Het belangrijkste deel van een trial, zogezegd.

Dinsdag 24 februari om half tien begint District Attorney Stansbury met zijn ‘opening-statement’. Gevolgd door Avrom die dan zijn openingsbabbel houdt. Dan komt een DEA Agent aan bod. Enzovoorts. Om half één lokale tijd (half zeven ’s avonds in Nederland) vertrekken Avrom en assistent-aanklager McGinley naar het vliegveld om in Bogota een getuige aan de tand te voelen. Krijgen we woensdag te zien.

Oh ja, aanklaagster Anna Skotko was weer terug in de banken. Vier ADA’s tegen twee advocaten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *